Het begin van Regenbogen

Het begin van Regenbogen – Hoe het initiatief ontstond

In het hoofd bestaat Regenbogen-NAK al vanaf haar oprichting in 1999. Samen met geëngageerde zusters en broeders legde Bernd de grondsteen voor de groep. Een lid van het eerste uur herinnert het zich.

In de gemeente Bendorf bij Koblenz (Duitsland) zitten er op die zondag twintig zusters en broeders meer dan anders. Bernd is een van hen. De opluchting en blijdschap zijn hem duidelijk in het gezicht geschreven. Hij had geen idee, hoe de gemeenschap op een groep van homoseksuele broeders en zusters zou reageren, die in hun kerk komt. Het is een van de vele premières in dit weekeinde. Snel echter laat het zich op deze morgen zien: Alle zorgen waren voor niets. Bernd en de anderen werden hartelijk en broederlijk opgenomen. Wat Bernd bovendien gelukkig maakt: Nog nooit zat hij met zoveel andere homoseksuele en lesbische broeders en zusters in een dienst. Ook is het in dit weekeinde in het begin van oktober 1999 de eerste keer, dat homoseksuele leden van de Nieuw-Apostolische Kerk voor een georganiseerde ontmoeting samen komen.

Start van een maillijst

Al vaker had Bernd gedacht, hoe hij andere homoseksuele broeders en zusters zou kunnen leren kennen. Advertenties in het kerkelijk tijdschrift „Unsere Familie“ waren toen nog niet mogelijk. Halverwege de 90-er jaren leerde hij via de oecumenische groep HuK („Homoseksuelen en Kerk“) Klaus kennen, een geloofsbroeder uit het zuiden van Duitsland. „Hij was daadwerkelijk pas de tweede homoseksuele geloofsbroeder, die mij toen op het pad kwam“, vertelde Bernd. Met het opkomende internet bood zich toen een nieuwe kans aan. Als fan van de techniek had Bernd al gauw een toegang tot internet. Hij melde zich aan voor een maillijst voor nieuw-apostolische broeders en zusters en ontdekte de pagina’s van Glaubenskultur. In beide forums waren er aan het eind van 1997 discussies over het thema NAK en homoseksualiteit. „Onder de deelnemers aan de discussie leerde ik hoe langer hoe meer gelijkgezinden kennen“, meldt Bernd.

Steun vanuit Nederland

Via de leden van de maillijst kwam Bernd in contact met Tim en Ronald uit Amsterdam, die bij Het Apostolisch Genootschap al een homo-lesbische groep hadden opgebouwd. Ronald hielp Bernd mee om een homepage te creëren met het thema NAK en homoseksualiteit. Eind 1998 zette Bernd deze homepage online. „Hoe langer hoe meer meldden zich broeders en zusters bij mij. Er kwamen veel positieve reacties, ook van heteroseksuele lezers van de homepage“, vertelt Bernd. Contacten maken met de gelijktijdig ontstane homepage „Pink-NAK“ ging slechts moeilijk, Halverwege het jaar 1999 opende een lid van de maillijst, waarbij ook Bernd was aangemeld, een eigen maillijst voor homoseksuele broeders en zusters: Rosa-NAK.

Uitnodigingen voor de eerste ontmoeting

Via het pas gevormde discussieplatform ontstond gauw de wens van de leden om zich eens persoonlijk te ontmoeten. Bernd nam de organisatie van de ontmoeting op zich, die voor het eerste weekeinde van oktober werd bepaald. Bernd nodigde de deelnemers per e-mail en ook telefonisch uit. Het internet breidde zich toen pas langzamerhand uit. „Tien jaar geleden, toen het internet nog niet bestond, was een dergelijke ontmoeting nog onmogelijk geweest“, legt Bernd uit. Deels merkte Bernd al aan de telefoon, dat het niet eenvoudig zou zijn om alle geïnteresseerden bij elkaar te krijgen. „Er waren erbij, die met overtrokken eisen en radicale middelen snelle veranderingen binnen de kerk wilden bewerkstellen en anderen zoals ik, die eerder behoedzaam en diplomatisch wilden handelen.“

Wie zijn wij? Wat willen wij?

Tijdens de eerste ontmoeting van de „homo- en lesbische nieuw-apostolische christenen“, zoals men zich provisorisch noemde, domineerde echter de blijdschap over het leren kennen en de gemeenschap. 23 lesbische en homoseksuele broeders en zusters kwamen naar het Hedwig-Dransfeld-Huis in Bendorf bij Koblenz. „Voor mij was het een erg mooi gevoel om met zoveel homoseksuele en lesbische broeders en zusters samen te zijn“, herinnert Bernd zich. Zijn berichten via de maillijst signeerde hij toen altijd met de liedregel: „ Hoe verschillend zijn de snaren op een harp toch aangebracht; laat uw stemmen zich zo paren tot akkoorden, lieflijk zacht.“ Het gevoel en de wens naar eenheid in de diversiteit kwam ook in principiële overleggingen van dit weekeinde weer naar voren. Wie zijn wij? Wat willen wij? Hoe bereiken we dit doel? Dat waren de belangrijkste vragen, die op het programma stonden. Op aanvraag bij de kerkelijke woordvoerder over een standpunt bij de oprichtingsorganisatie had Peter Johanning een brief gestuurd, die werd voorgelezen.

Een naam voor de groep

Over de naam van de groep werd lang gediscussieerd. Er waren twee favorieten: „Rosa-NAK“ of „Regenbogen-NAK“. Uiteindelijk kwam „Regenbogen-NAK“ als beste naar voren. „Ik was daar erg blij over“, vertelt Bernd. „De Regenbogen symboliseert voor mij de diversiteit en is bovendien het christelijke symbool van de verbinding met God.“ De ontmoeting was een groot succes. De deelnemers namen veel kracht en blijdschap en ook opdrachten en plannen mee naar huis. Een maand na de ontmoeting meldde Bernd de internet-domainnaam ’regenbogen-nak.de’ aan, waaronder de homepage van de groep voortaan liep. In de aansluitende discussies kwamen gedeeltelijk verschillende voorstellingen naar boven. Een broeder uit het Ruhrgebied, die tegenover de kerk een wetenschappelijke handeling nastreefde, richtte een aparte groep op. Zo waren er bij de tweede ontmoeting in Mayen (Duitsland) weliswaar minder deelnemers aanwezig. Zij hadden echter soortgelijke voorstellingen, hoe het verder moest gaan.

Iets bewegen

Het motto van het Hedwig-Dransfeld-Huis, waar de eerste ontmoeting plaatsvond, was een zin van Martin Puber: „Alle het echte leven is een ontmoeting.“ In deze gezindheid ontmoetten ook de leden van de nieuw ontstane Regenbogen-NAK elkaar, met veel ondernemingslust en de wens om iets voor zichzelf en vele andere homoseksuele broeders en zusters in hun kerk te bewegen.